Asena

Efsanedeki yeri

Türk köken anlatılarında, soyu tükenmek üzere olan bir halkın son çocuğunu boz bir dişi kurt bulur, büyütür ve atalarını kurtarır. Başka bir anlatıda göç yolunu kaybeden boylara boz bir kurt yol gösterir. Kurt, bu anlatılarda bir tehdit değil; bir rehber, bir koruyucu, bir annedir.

Hikâyedeki yeri

Aybars onu ilk kez karlı bir geçitte, bir kayanın üstünde görür. Elini bıçağına götürür ama kurt hırlamaz; başını yana eğip bakar. Bakışında tehdit değil, davet vardır. Onu düzlüğün ortasındaki çukura götürür, karı patileriyle üç kez eşeler ve geri çekilip oturur. Yıldız Taşı oradadır.

O geceden sonra Aybars'ın yanından ayrılmaz. Erlik'in gölgesi Sessiz Göl'de saldırdığında ilk atılan odur; dişleri dumana geçmez ama varlığı geçer. Ocak közüyle yakılan ateşin bir kurt yüzünden bile bir karış büyüdüğünü gören Aybars ona "yoldaşım" demeye başlar. Şahmeran'ın mağarasına tereddütsüz iner, yılanların arasında sessizce oturur. Erlik kendi kılığında geldiğinde ise ilk kez geri çekilir; bu, odadaki herkese tehlikenin büyüklüğünü anlatır.

Kara Kış'ın en karanlık gecesinde Aybars ona tek bir görev verir: "Köye in. Her kapının önüne git. Ulu. Kimseyi zorlama." Asena'nın uluması perdelerin aralanmasının, fenerlerin yakılmasının, kırk sandalyenin dolmasının başlangıcıdır.

Sarayda

Saray kurulduktan sonra Asena büyük kapının önüne yerleşir ve başını patilerinin arasına koyup yoldan gelecekleri bekler. Saray halkı bugün bile kapıdan ilk kez giren yolcunun önce bir kurdun bakışıyla karşılandığını söyler. Korkma; o bakış hâlâ aynı anlama gelir.

"Gelmiyor musun?"